داروهای ممنوعه قبل و بعد از تزریق پی آر پی زانو + توصیه ها

آرتروز زانو و آسیب های مفصلی امروزه زندگی بسیاری از افراد را تحت تاثیر قرار داده اند و روش های نوین پزشکی تلاش می کنند تا بدون نیاز به جراحی های سنگین، به ترمیم بافت های آسیب دیده کمک کنند. یکی از این روش های محبوب و اثربخش، تزریق پی آر پی زانو است که از پلاکت های خون خود فرد برای بازسازی غضروف و کاهش التهاب استفاده می کند.

 با این حال، موفقیت این روش درمانی تنها به مهارت پزشک یا کیفیت دستگاه های جداسازی بستگی ندارد. به طور کلی رفتار دارویی بیمار قبل و بعد از انجام این فرآیند نقش تعیین کننده ای در نتیجه نهایی دارد. بسیاری از افراد نمی دانند که مصرف برخی داروها می تواند کل اثرگذاری درمان را خنثی کند.

چرا مصرف برخی داروها قبل از تزریق پی آر پی زانو ممنوع است؟

برای درک اهمیت قطع برخی داروها، باید به مکانیسم اثر  نگاهی بیندازیم. در این روش، پلاکت های خون حاوی فاکتورهای رشد هستند که وظیفه تحریک سلول های آسیب دیده برای ترمیم را بر عهده دارند. زمانی که فردی به طور مرتب از داروهای ضد التهاب یا رقیق کننده استفاده می کند، عملکرد این پلاکت ها مهار می شود یا روند آزاد سازی فاکتورهای رشد مختل می گردد. به همین دلیل، پزشکان تاکید می کنند که پیش از مراجعه برای انجام تزریق پی آر پی زانو، مصرف داروهای خاصی متوقف شود تا بدن در آماده ترین حالت ممکن برای بازسازی خود قرار گیرد.

فهرست داروهای ممنوعه قبل از تزریق پی آر پی زانو

رعایت زمان بندی قطع داروها از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. بیماران نباید به هیچ عنوان به صورت خودسرانه اقدام به قطع داروهای حیاتی خود کنند و حتما باید این تغییرات را با پزشک معالج هماهنگ نمایند. به طور کلی داروها و مکمل های زیر پیش از انجام درمان محدود می شوند:

• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا همان NSAID ها شامل آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک، کتوپروفن، مفنامیک اسید، ایندومتاسین، پیروکسیکام، ملوکسیکام و سلکوکسیب که باید معمولا از یک هفته قبل قطع شوند.
• کورتیکو استروئیدها یا همان کورتون ها شامل بتامتازون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون، تریامیسنولون، پردنیزون و پردنیزولون که مصرف آن ها از دو تا سه هفته قبل از درمان باید متوقف گردد.
• داروهای ضد انعقاد و رقیق کننده های خون مانند وارفارین، هپارین و پلاویکس که از پنج روز پیش از انجام کار و البته با نظر مستقیم پزشک نباید مصرف شوند.
• برخی ویتامین ها و مکمل های گیاهی مانند ویتامین E، امگا ۳ و سیر که خاصیت رقیق کنندگی خون دارند و بهتر است چند روز پیش از درمان متوقف شوند.

جدول راهنمای دسته ‌بندی و زمان ‌بندی قطع داروها قبل prp زانو

برای اینکه دیدگاه روشنی نسبت به زمان پرهیز دارویی داشته باشید، در جدول زیر این موارد خلاصه شده اند:

افراد کاندید تزریق prp زانو و نکات دارویی مهم

تزریق پی آر پی زانو ممکن است برای برخی افراد مبتلا به آرتروز خفیف تا متوسط یا آسیب های مشخص زانو، پس از ارزیابی پزشک در نظر گرفته شود. اگر برای کنترل درد از داروهای ضد التهاب مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا دیکلوفناک استفاده می کنید، حتما پیش از تزریق فهرست داروهایتان را با پزشک در میان بگذارید چون ممکن است لازم باشد برنامه مصرف آن ها با توجه به نوع دارو و شرایط شما تنظیم شود.

 افرادی که داروهای رقیق کننده خون یا کورتون مصرف می کنند نیز باید حتما درباره آن با پزشک مشورت کنند و هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنند. مناسب بودن پی آر پی برای افراد کاندید prp زانو به شدت آسیب، علت درد و وضعیت عمومی فرد بستگی دارد و با معاینه و بررسی های لازم مشخص می شود.

مراقبت ها و محدودیت های دارویی بعد از پی آر پی زانو

پس از انجام درمان، مفصل تزریق شده ممکن است دچار تورم، درد موقتی یا التهاب شود که این یک واکنش طبیعی بدن در فرآیند ترمیم است. نکته بسیار مهم این است که بیمار نباید برای کاهش این درد از مسکن های ضد التهاب استفاده کند. مصرف داروهایی مثل ایبوپروفن یا ژلوفن در هفته های نخست پس از درمان، دقیقا همان خاصیت ضد التهابی را دارد که مانع از فعالیت فاکتورهای رشد پی آر پی می شود.

در این دوران، تنها مسکنی که مصرف آن بلامانع است استامینوفن ساده خواهد بود. همچنین پزشکان توصیه می کنند استفاده از استروئید های سیستمیک تا چندین هفته پس از عمل متوقف بماند تا روند طبیعی بازسازی بافت مفصلی دچار اختلال نشود.

اهمیت انتخاب پزشک و مرکز درمانی در اثربخشی درمان

موفقیت درمان با پلاسمای غنی از پلاکت تنها به قطع به موقع داروها خلاصه نمی شود؛ بلکه دقت در فرآیند خون گیری، استفاده از کیت های استاندارد جدا سازی و تزریق دقیق در فضای مفصلی زانو نقشی اساسی در نتیجه نهایی دارد. علاوه بر این، بررسی دقیق پرونده دارویی بیمار و ارائه دستورالعمل های روشن برای مصرف یا قطع مسکن ها نیازمند دانش تخصصی بالایی است.

پرتکرارترین سوالات درباره تداخلات دارویی و پی ار پی زانو

۱. برای تسکین درد بعد از پی ار پی چه دارویی مجاز است و چه داروهایی ممنوع هستند؟

تنها داروی مسکن ایمن که عملکرد پلاکت ها را مختل نمی کند، استامینوفن ساده است. مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ژلوفن، ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک یا سلکوکسیب تا چند هفته بعد از درمان ممنوع است، زیرا این داروها با سرکوب التهاب اولیه، مانع از ترشح فاکتورهای رشد پلاکت ها و ترمیم بافت می شوند.

۲. اگر بیماری قلبی داشته باشیم و داروی رقیق کننده خون مصرف کنیم، چطور باید برای پی ار پی اقدام کنیم؟

داروهای ضد انعقاد و رقیق کننده خون مثل وارفارین، پلاویکس، آسپرین یا هپارین هم خطر خونریزی داخل مفصل را بالا می برند و هم کیفیت جداسازی پلاکت ها را کاهش می دهند. با این حال، قطع این داروها هرگز نباید خودسرانه باشد و حتما باید با هماهنگی مستقیم پزشک قلب یا ارتوپد، برنامه قطع موقت یا داروی جایگزین تعیین شود.

۳. آیا با قطع داروهای مسکن و ضد التهاب قبل از تزریق، درد زانو غیر قابل تحمل می شود؟

قطع موقت داروهای ضد التهاب ممکن است تا چند روز درد مفصل را کمی نمایان تر کند، اما برای اینکه پلاکت های استخراج شده از خون بالاترین توان بیولوژیکی را داشته باشند، این بازه پاکسازی دارویی ضروری است. در صورت نیاز به کنترل درد، می توانید با مشورت پزشک از استامینوفن استفاده کنید.

۴. آیا تزریق کورتون در زانو مانع از انجام پی ار پی می شود؟

بله، کورتیکو استروئیدها اثر ضد التهابی بسیار قوی دارند و عملکرد ترمیمی سلول های پی ار پی را به طور کامل متوقف می کنند. اگر تزریق موضعی کورتون در مفصل زانو داشته اید یا از قرص های کورتونی مانند پردنیزولون و دگزامتازون استفاده می کنید، باید حداقل دو تا سه هفته از آخرین مصرف گذشته باشد.

۵. مصرف مکمل های دارویی مثل قرص غضروف ساز، امگا ۳ و ویتامین E چه تاثیری بر پی ار پی دارد؟

مکمل هایی مانند ویتامین E، روغن ماهی، امگا ۳، کپسول های حاوی عصاره سیر یا جینسینگ خاصیت ضد انعقادی خفیف دارند و باید چند روز قبل از تزریق متوقف شوند. اما مکمل های تقویتی مانند گلوکزامین یا کلاژن سازها معمولا تداخلی ندارند، گرچه شروع مجدد هر داروی کمکی بهتر است با نظر پزشک معالج صورت گیرد.